Coalescing Cadence
นิทรรศการกลุ่ม
ภัณฑารักษ์โดยเจมส์ลุยจิทานา (James Luigi Tana)
31 กรกฎาคม – 29 สิงหาคม 2569
ริชาร์ดโคห์ไฟน์อาร์ตกรุงเทพฯ
(อาคารปีเตอร์สัน, 712/1 ชั้น 9 ถนนสุขุมวิท)
ริชาร์ด โคห์ ไฟน์ อาร์ต มีความยินดีนำเสนอ Coalescing Cadence นิทรรศการกลุ่ม ภัณฑารักษ์โดยเจมส์ ลุยจิ ทานา (James Luigi Tana) จัดแสดง ณ ริชาร์ด โคห์ ไฟน์ อาร์ต แกลเลอรี กรุงเทพฯ ระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม – 29 สิงหาคม 2569 นิทรรศการครั้งนี้รวบรวมผลงานของศิลปิน 8 คนจากประเทศไทยและฟิลิปปินส์ ได้แก่ ฟรานซิส คอมเมย์น (Francis Commeyne), อิ่มหทัย สุวัฒนศิลป์ (Imhathai Suwatthanasilp), โจนาธาน ชิง (Jonathan Ching), กนกพล สมเชื้อ (Kanokpon Somchua), เอ็มเอ็ม ยู (MM Yu), พริก ไชยชิต (Pik Chaichit), โปกล็อง อะนาดิง (Poklong Anading) และ ธนัชชา ไชยรินทร์ (Thanatcha Chairin) โดยนำเสนอแนวทางการสร้างสรรค์ที่หลากหลาย ซึ่งสะท้อนถึงความสัมพันธ์ระหว่างศิลปะร่วมสมัย ประสบการณ์ในชีวิตประจำวัน สภาพแวดล้อม และบริบททางสังคมวัฒนธรรมของทั้งสองประเทศ
Coalescing Cadence สำรวจจุดบรรจบระหว่างแนวทางปฏิบัติทางศิลปะและกระบวนการสร้างสรรค์ภาพของศิลปิน ภายใต้บริบทของสายสัมพันธ์ทางสังคม วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ระหว่างประเทศไทยและฟิลิปปินส์ นิทรรศการนำเสนอแนวคิดว่า แง่มุมบางประการของประสบการณ์ในชีวิตประจำวันสามารถแปรเปลี่ยนเป็นภาพและวัตถุทางศิลปะ ซึ่งต่างเชื่อมโยงกันผ่าน “จังหวะ” ร่วมบางประการ แม้คำว่า cadence จะสะท้อนถึงจังหวะ การเคลื่อนไหว และความต่อเนื่องของการไหลเวียน แต่ผลงานที่จัดแสดงยังเผยให้เห็นมิติของความหยาบกระด้าง แรงเสียดทาน และความตึงเครียด อันเกิดจากการต่อรองระหว่างขนบประเพณีกับวิถีชีวิตร่วมสมัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิทรรศการรวบรวมผลงานหลากหลายสื่อ ทั้งจิตรกรรม ประติมากรรม คอลลาจ สื่อผสม และวิดีโอ พร้อมสานต่อบทสนทนาในระดับภูมิภาคที่ดำเนินมาอย่างต่อเนื่องตลอดทศวรรษที่ผ่านมา เพื่อส่งเสริมการเชื่อมโยงและการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างศิลปินจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ผลงานหลายชิ้นในนิทรรศการสำรวจวัตถุที่พบเห็นและสิ่งของในชีวิตประจำวันในฐานะสิ่งที่สะท้อนและสร้างความหมายผ่านประสบการณ์ของมนุษย์ โปกล็องอะนาดิง (Poklong Anading) นำเสนอผลงานวิดีโอที่ต่อยอดจากชุดภาพถ่ายซึ่งเขาสร้างสรรค์มาอย่างต่อเนื่อง โดยใช้ถุงพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวเป็นประเด็นในการใคร่ครวญถึงคุณสมบัติที่ย่อยสลายได้ยากของวัสดุชนิดนี้สะท้อนถึงการดำรงอยู่ของมันในชีวิตประจำวันอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกันก็ชี้ให้เห็นถึงศักยภาพของมันในการหล่อหลอมและพร่าเลือนอัตลักษณ์ของผู้คน
ผลงานจิตรกรรมชุดใหม่ของ พริกไชยชิต (Pik Chaichit) นำวัตถุและองค์ประกอบที่ดูไม่เกี่ยวข้องกันมาจัดวางไว้บนระนาบภาพเดียวกัน ก่อให้เกิดภาพเหนือจริงที่ทั้งชวนฉงนและแฝงความไม่รื่นรมย์ ผลงานเหล่านี้ปฏิเสธการตีความที่ตายตัว และเปิดพื้นที่ให้ผู้ชมสร้างความหมายได้อย่างหลากหลาย
ขณะที่ศิลปินอีกกลุ่มหนึ่งถ่ายทอดภูมิทัศน์และสภาพแวดล้อมทางกายภาพรอบตัว ผ่านกระบวนการตีความและแปรเปลี่ยนให้กลายเป็นรูปแบบนามธรรม ผลงาน Measures และ Measures II ของ เอ็มเอ็มยู (MM Yu) เปิดโอกาสให้สีเคลื่อนตัวไปตามขอบผืนผ้าใบภายใต้อิทธิพลของแรงโน้มถ่วง เกิดเป็นกระบวนการสร้างสรรค์ที่ผสานระหว่างการควบคุมและความบังเอิญ พื้นผิวและมวลสีอันสดใสจึงกลายเป็นการบันทึกและกลั่นกรองภาพสะท้อนจากสภาพแวดล้อมรอบตัวศิลปินในรูปแบบนามธรรม ขณะเดียวกัน ผลงานวิดีโอ untitled landscape นำเสนอภาพทิวทัศน์จากพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งปรากฏทั้งความไม่เป็นระเบียบและเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง โดยมีเสียงนกร้องประกอบภาพอย่างย้อนแย้ง ราวกับสร้างความแตกต่างระหว่างความสงบของธรรมชาติกับความซับซ้อนวุ่นวายของสภาพแวดล้อมที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า
ผลงานภาพวาดสื่อผสมของ อิ่มหทัยสุวัฒนศิลป์ (Imhathai Suwatthanasilp) ผสานเทคนิคโมโนพิมพ์ กราไฟต์ สีอะคริลิก และเส้นผมมนุษย์ โดยมีจุดเริ่มต้นจากการสังเกตปรากฏการณ์ทางธรรมชาติในจังหวัดลำพูน ช่วงเปลี่ยนผ่านจากฤดูร้อนสู่ฤดูฝน ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่แมลงเม่าเริ่มออกจากรังและบินกระจายตัว ในผลงานคอลลาจอีกชุดหนึ่ง ศิลปินนำปีกของแมลงเม่ามาจัดเรียงเป็นลวดลายคล้ายดอกไม้ภายในจานเพาะเชื้อ (Petri dish) เพื่อสะท้อนถึงจังหวะ การเคลื่อนไหว และการเวียนซ้ำที่ดำรงอยู่ในธรรมชาติ รวมถึงความหวังของการเริ่มต้นใหม่ที่มาพร้อมกับสายฝน
ผลงานของ กนกพลสมเชื้อ (Kanokpon Somchua) ถ่ายทอดภูมิทัศน์กึ่งนามธรรมที่ก่อร่างขึ้นจากความประทับใจและประสบการณ์ระหว่างการเดินทางผ่านพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศไทย ศิลปินให้ความสนใจกับรายละเอียดเล็ก ๆ ในธรรมชาติที่มักถูกมองข้าม ไม่ว่าจะเป็นกิ่งไม้ ก้านไม้ หรือเศษเสี้ยวของภูมิทัศน์รอบตัว พร้อมสำรวจความทรงจำและความรู้สึกที่หลงเหลือจากการเผชิญพบอันละเอียดอ่อนเหล่านี้
ผลงานจิตรกรรมสามชิ้น (triptych) ของ ฟรานซิสคอมเมย์น (Francis Commeyne) ซึ่งสร้างสรรค์บนผืนผ้าใบลายทางที่เลียนแบบผ้าใบพลาสติก (tarpaulin) เป็นส่วนหนึ่งของชุดผลงานที่ศิลปินพัฒนามาตลอดระยะเวลากว่าสิบห้าปี โดยถ่ายทอดรูปลักษณ์ของผ้าใบพลาสติกที่พบเห็นได้ทั่วไปตามท้องถนนในเขตมหานครมะนิลาอย่างละเอียดแนบเนียน ผลงานชุดนี้ตั้งคำถามต่อความตึงเครียดระหว่างสิ่งที่ทำขึ้นด้วยมือกับสิ่งที่ผลิตด้วยเครื่องจักร ตลอดจนชวนพิจารณาคุณค่าที่สังคมมอบให้แก่ความเป็นต้นฉบับ แรงงาน และกระบวนการผลิต
ธนัชชาไชยรินทร์ (Thanatcha Chairin) ใช้แผ่นทองคำเปลวและผงทองแดงบนกระดาษแข็งและบรรจุภัณฑ์สำหรับการขนส่ง เพื่อถ่ายทอดภาพสถาปัตยกรรมอันเป็นสัญลักษณ์ของประเทศไทย โดยอ้างอิงถึง Le Tour du Monde สิ่งพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1863 ที่บันทึกมุมมองของนักเดินทางชาวตะวันตกที่มีต่อสยาม การจับคู่วัสดุที่เชื่อมโยงกับระบบบริโภคนิยมเข้ากับวัสดุที่โดยขนบมักใช้ในงานช่างศิลป์ไทยและศาสนวัตถุ เผยให้เห็นกลไกของการท่องเที่ยวและการโฆษณาที่ดำเนินอยู่ภายในระบบทุนนิยม
โจนาธานชิง (Jonathan Ching) ศิลปินผู้มีเชื้อสายจีน–ฟิลิปปินส์ หยิบยกวิถีชีวิตประจำวันของย่านบินอนโด (Binondo) ในกรุงมะนิลา ซึ่งเป็นหนึ่งในไชน่าทาวน์ที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก มาเป็นจุดตั้งต้นในการสร้างสรรค์ ผลงานจิตรกรรมที่ใช้สีหนาเป็นพิเศษ (impasto) ถ่ายทอดภาพดอกไม้บูชาที่โรยรา ซึ่งเป็นเครื่องสักการะที่มารดาของเขา ผู้ปฏิบัติศาสนกิจในพุทธศาสนา นำไปถวายเป็นประจำ โดยจัดแสดงเคียงคู่กับประติมากรรมรูปส้มในลักษณะของแท่นบูชา ผลงานดังกล่าวบันทึกการเคลื่อนผ่านของกาลเวลา พร้อมทั้งเผยให้เห็นคุณลักษณะและความหมายที่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นผ่านกระบวนการเสื่อมสลายอย่างช้า ๆ
Coalescing Cadence สะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพของศิลปินในการจินตนาการและตีความความเป็นจริงร่วมสมัย ตลอดจนภูมิทัศน์ที่หล่อหลอมและเป็นบริบทของการสร้างสรรค์ผลงานของพวกเขาขึ้นใหม่ ผ่านกระบวนการสร้างภาพและวัตถุ ศิลปินได้แปรเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ พร้อมทั้งใคร่ครวญถึงบทบาทของผืนดิน ความเชื่อ ระบบนิเวศ และเทคโนโลยี ที่ร่วมกันกำหนดประสบการณ์การดำรงชีวิต ในขณะเดียวกัน ผลงานเหล่านี้ยังหยั่งรากอยู่บนฐานของขนบธรรมเนียมท้องถิ่น งานหัตถศิลป์ และแนวคิดเชิงมโนทัศน์ (conceptualism) อันเผยให้เห็นพลวัตของการสร้างสรรค์ศิลปะร่วมสมัยในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม กรุณาเยี่ยมชมเว็บไซต์ www.rkfineart.com หรือติดต่อ info@rkfineart.com
เกี่ยวกับศิลปิน:
โปกล็องอะนาดิง (POKLONG ANADING) – (เกิดปี ค.ศ. 1975, กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์) เป็นศิลปินสหสาขาที่มีแนวปฏิบัติทางศิลปะครอบคลุมการถ่ายภาพ วัตถุที่ค้นพบ และการแปรเปลี่ยนของวัสดุ ผลงานของเขาสำรวจประเด็นเกี่ยวกับคุณค่า ความทรงจำ และคำถามทางสังคมการเมือง ผ่านการจัดแสดงผลงานในระดับนานาชาติ อาทิ Gwangju Biennale, Guggenheim UBS MAP, SFMOMA และ National Gallery Singapore รวมถึงการเข้าร่วมโครงการพำนักศิลปินนานาชาติหลายแห่ง
พริกไชยชิต (PIK CHAICHIT) – (เกิดปี ค.ศ. 2002, ประเทศไทย) หรือที่รู้จักในชื่อ Pik เป็นศิลปินไทยรุ่นใหม่ สำเร็จการศึกษาด้านจิตรกรรมจากคณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ด้วยแรงขับเคลื่อนจากความหลงใหลในจิตรกรรม เขายังคงพัฒนาแนวทางการสร้างสรรค์ของตนเองอย่างต่อเนื่อง และมุ่งมั่นในการเติบโตในฐานะศิลปินผู้ทุ่มเทและมีศักยภาพ
เอ็มเอ็มยู (MM YU) – (เกิดปี ค.ศ. 1978, ประเทศฟิลิปปินส์) เป็นศิลปินสหสาขาที่ทำงานระหว่างการถ่ายภาพและจิตรกรรม สำเร็จการศึกษาด้านวิจิตรศิลป์จาก University of the Philippines ผลงานของเธอสำรวจชีวิตเมือง ความทรงจำ และช่วงเวลาเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวันซึ่งมักถูกมองข้าม เธอได้รับรางวัล CCP Thirteen Artists Award และ Ateneo Art Award รวมถึงเข้าร่วมโครงการพำนักศิลปินนานาชาติหลายแห่ง
อิ่มหทัยสุวัฒนศิลป์ (IMHATHAI SUWATTHANASILP) – (เกิดปี ค.ศ. 1981, ประเทศไทย) เป็นศิลปินไทยที่ทำงานสื่อผสม มีชื่อเสียงจากการใช้เส้นผมมนุษย์เป็นสื่อในการสำรวจประเด็นเรื่องอัตลักษณ์ ความทรงจำ และความเชื่อ แนวปฏิบัติของเธอหยิบยืมจากเรื่องเล่าส่วนบุคคลและวัฒนธรรม เพื่อสะท้อนมิติด้านศีลธรรมและความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ เธอสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยศิลปากร และมีผลงานจัดแสดงในระดับนานาชาติ โดยผลงานของเธอได้รับการบรรจุอยู่ในคอลเลกชันสาธารณะ อาทิ Singapore Art Museum และ MAIIAM Contemporary Art Museum
กนกพลสมเชื้อ (KANOKPON SOMCHUA) – (เกิดปี ค.ศ. 1996, ประเทศไทย) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยศิลปากร เติบโตในจังหวัดนครศรีธรรมราช แนวปฏิบัติทางศิลปะของเขาสะท้อนสายสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับธรรมชาติ โดยสำรวจประเด็นเรื่องอัตลักษณ์ ความทรงจำ และการตระหนักรู้ผ่านการสังเกตผืนป่าและภูมิทัศน์ ผลงานจิตรกรรมของเขาแปรเปลี่ยนประสบการณ์ส่วนตัวให้กลายเป็นการใคร่ครวญถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม
ฟรานซิสคอมเมย์น (FRANCIS COMMEYNE) – (เกิดปี ค.ศ. 1988, ประเทศฟิลิปปินส์) เป็นศิลปินชาวฟิลิปปินส์ที่ผลงานจิตรกรรมและสื่อผสมตีความชีวิตเมืองในชีวิตประจำวันขึ้นใหม่ ผ่านประเด็นเรื่องการเคลื่อนไหว ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง และคุณค่า เขาสำเร็จการศึกษาด้านจิตรกรรมและได้รับเกียรตินิยมอันดับหนึ่งจาก University of the Philippines และได้นำเสนอผลงานในนิทรรศการเดี่ยวและนิทรรศการกลุ่มทั้งในประเทศและระดับนานาชาติ
ธนัชชาไชยรินทร์ (THANATCHA CHAIRIN) – (เกิดปี ค.ศ. 1990, จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย) เป็นประติมากรและอาจารย์ประจำสาขาวิชาประติมากรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยศิลปากร และ ปริญญาเอกมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ แนวปฏิบัติของเธอสำรวจอัตลักษณ์ทางสังคมและการเปลี่ยนผ่านของประเทศไทยสู่ความเป็นสมัยใหม่ ผ่านประติมากรรม ศิลปะจัดวาง และสื่อผสม เธอศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนาอุตสาหกรรม งานช่างฝีมือ วัฒนธรรม และสังคมร่วมสมัย
โจนาธานชิง (JONATHAN CHING) – (เกิดปี ค.ศ. 1969, เมืองดากูปัน ประเทศฟิลิปปินส์) ศึกษาวิศวกรรมโยธาก่อนหันมาศึกษาด้านนิเทศศิลป์ที่ University of the Philippines เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งกลุ่มศิลปิน Surrounded By Water และจัดแสดงผลงานอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 ผ่านนิทรรศการเดี่ยวและนิทรรศการกลุ่มในประเทศฟิลิปปินส์ มาเลเซีย สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย
